Η μεγάλης κλίμακας αυτή εγκατάσταση μνήμης προτείνει μια προσωρινή παρέμβαση στον Εθνικό Κήπο της Αθήνας, δίπλα στη Βουλή. Με αφορμή το συλλογικό πένθος μετά την πανδημία COVID-19 και τις πυρκαγιές στο Μάτι, ο σχεδιασμός τυλίγει μια αλέα φοινίκων με μαύρο τούλι, σχηματίζοντας μια σήραγγα θρήνου και περισυλλογής. Στο εσωτερικό της, μακριοί οριζόντιοι καθρέφτες νερού αντανακλούν τον ουρανό — μια χειρονομία μνήμης, ταπεινότητας και εφημερότητας. Το έργο επιδιώκει να μετατρέψει τον καθημερινό δημόσιο χώρο σε ιερό πέρασμα.