Sculpture of Language

Τα γράμματα ως χώρος, δομή και συνείδηση

Αυτό το σώμα έργων διερευνά τη γλώσσα ως υλικό πράγμα και όχι ως μέσο επικοινωνίας. Αντλώντας από τη σημειωτική θεωρία και την τυπογραφική αφαίρεση, ο Γιώγος αντιμετωπίζει τα γράμματα ως χωρικές και οντολογικές μονάδες — πράγματα που κατοικούμε, που κατασκευάζουμε και από τα οποία κατασκευαζόμαστε. Μέσα από γλυπτικές εγκαταστάσεις και μορφικούς πειραματισμούς με αφρομπετόν και μάρμαρο, η σειρά θέτει θεμελιώδη ερωτήματα: Μπορεί η γλώσσα να λαξευτεί; Μπορεί η σκέψη να χτιστεί; Τι συμβαίνει όταν τα σημεία γίνονται όγκοι;

Με αφετηρία τον Saussure, τους Λετριστές και την πλατωνική μεταφυσική, το Sculpture of Language αναστοχάζεται πάνω στην επιτελεστική δύναμη της γραφής — όχι να μεταδώσει νόημα, αλλά να ενεργοποιήσει τον χώρο, τη μνήμη και την αντίληψη.

Για μια βαθύτερη ματιά στις φιλοσοφικές και σημειωτικές καταβολές της σειράς, δείτε την πλήρη θεωρητική τεκμηρίωση και τον κατάλογο της έκθεσης στο σχετικό άρθρο.

Dipole in the Cosmos

2012
Αφρομπετόν, ανακτημένο κόντρα πλακέ
Μεταβλητές διαστάσεις

Αυτή η γλυπτική εγκατάσταση διερευνά θεμελιώδεις εννοιολογικές αντιθέσεις που διαμορφώνουν την ανθρώπινη αντίληψη: ΑΓΑΠΩ – ΑΓΝΟΩ, ΣΩΣΤΟ – ΛΑΘΟΣ, ΚΑΛΩΣ – ΚΑΚΩΣ, ΛΕΥΚΟ – ΜΑΥΡΟ. Κατασκευασμένο από αφρομπετόν και κόντρα πλακέ από τη σκεπή του σπιτιού του καλλιτέχνη, το έργο αναστοχάζεται πάνω στη δυικότητα ως αντιληπτική και οντολογική δομή — προτείνοντας την αγάπη ως μορφή ενεργής γνώσης απέναντι στην απουσία επίγνωσης.

Ethopaideia

2014
Αφρομπετόν, κόντρα πλακέ
250 × 250 × 55 εκ.

Με αφορμή τον όρο «ηθοπαιδεία», όπως τον προτείνει ο καθηγητής Θεοδόσης Τάσιος ως ηθικό αντίδοτο στην κρίση, το έργο σκηνοθετεί ένα χωρικό όριο. Αρχιτεκτονικό στη μορφή αλλά εννοιολογικό στην ουσία του, διερευνά τα όρια της ηθικής διαμόρφωσης και της δημόσιας ευθύνης μέσα από σπονδυλωτές τυπογραφικές μάζες.

Ογκομετρική Αφαίρεση του Σημαίνοντος από το Σημαινόμενο

2015
Μάρμαρο Νάξου
20 × 20 × 20 εκ.

Με αφετηρία τη θεωρία του Saussure για την αυθαιρεσία του γλωσσικού σημείου, αυτό το μαρμάρινο γλυπτό διερευνά την οντολογική ένταση ανάμεσα στη μορφή και το νόημα. Τα γράμματα C–U–B–E αφαιρούνται διαδοχικά από τις όψεις ενός συμπαγούς κύβου, θέτοντας το ερώτημα αν μπορεί ένα πράγμα να υπάρξει χωρίς όνομα — αν μπορεί να υπάρξει ον χωρίς όνομα.

Πενταγωνική Σύνθεση

2013
Αφρομπετόν
Μεταβλητές διαστάσεις

Μια μορφική απάντηση στις εντάσεις που διερευνά το Dipole in the Cosmos. Η γεωμετρική αυτή εγκατάσταση παραπέμπει στην οπτική γλώσσα των Λετριστών προτείνοντας μια συμβολική σύνθεση. Συγχωνεύοντας λαξευμένα γράμματα από αντίθετες έννοιες — ΑΓΑΠΩ/ΑΓΝΟΩ, ΣΩΣΤΟ/ΛΑΘΟΣ, ΛΕΥΚΟ/ΜΑΥΡΟ — σε μια αρμονική πενταγωνική δομή, το έργο τείνει προς την ενότητα, την ισορροπία και μια μονιστική θεώρηση του είναι.

All is One

2015
Αφρομπετόν
Μεταβλητές διαστάσεις

Με αφετηρία την οντολογική ρήση του Παρμενίδη «ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ», η κυκλική αυτή εγκατάσταση συνθέτει τις φράσεις ALL IS ONE / ONE IS ALL στα αγγλικά, τη σύγχρονη lingua franca. Με αναφορά στον μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα, οι λαξευμένοι όγκοι διατάσσονται γύρω από μια κεντρική πηγή φωτός, ανακαλώντας την εικόνα των δεσμωτών που ατενίζουν σκιές. Το έργο αναστοχάζεται πάνω στην ενότητα, την ψευδαίσθηση και τα όρια της αντίληψης — προτείνοντας τη γλώσσα ως μέσο αλήθειας και ταυτόχρονα ως δομή περιορισμού.

Προσανατολισμός

2014
Αφρομπετόν
Μεταβλητές διαστάσεις

Η υπαίθρια αυτή εγκατάσταση ανασυνθέτει την πυξίδα με λαξευμένους όγκους, καθένας χαραγμένος με γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Στο κέντρο της, τα γράμματα Γ–Ω (ως στο ΕΓΩ) σχηματίζουν έναν εννοιολογικό άξονα του εαυτού. Το έργο αναστοχάζεται πάνω στη γλώσσα ως νοητική πυξίδα, με αφετηρία τη ρήση του Wittgenstein ότι «τα όρια της γλώσσας μου ορίζουν τα όρια του κόσμου μου». Θέτει το ερώτημα πώς θα άλλαζε ο προσανατολισμός μας αν την αντίληψη την καθοδηγούσαν γλωσσικές δομές αντί για τα σημεία του ορίζοντα.